Sylvie Roquefeuil
İletişim ve Halkla İlişkiler Müdürü
Lallemand Animal Nutrition

Sıcaklıklar düştüğünde, sağmal inekler enerjilerini normal vücut sıcaklıklarını korumak için kullanırlar. Süt ürünleri üreticileri için bu değişim süt üretiminde düşüş anlamına gelir. İnekleri soğuktan korumaya ve üretkenliği yüksek tutmaya yardımcı olacak basit yönetim taktikleri vardır.

SOĞUK HAVA KAÇ DERECEDE BAŞLAR?

Soğuk olduğunda inekler, ısınmak amacıyla idame için daha fazla enerji kullanır. İnekler doğal olarak kalın ve yoğun bir kışlık post geliştirerek soğuk havaya dayanabilirler, ancak bu zaman alır. Barınak tipi ve çevresinin de bir rolü vardır. Örneğin, inekler, açık bir ağıla kıyasla, perdeli kapalı bir serbest ahırda daha az enerji kaybı yaşayabilir.

Kanada'daki Ontario Tarım Bakanlığı, soğuk stresinin derinin durumuna bağlı olarak 0°C ile 7°C arasında başlayabileceğini tespit etti1. Yılın başlarında sıcaklıklardaki ani düşüşler inekleri daha fazla etkileyebilir çünkü derileri henüz kış havasına hazır değildir.

METABOLİZMA VE SÜT ÜRETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİ

1981'de yayınlanan araştırmalara ve verilere dayanarak, artık emziren süt ineklerinin soğuk stresi ile karşılaştıklarında gösterecekleri tepkileri daha iyi anlıyoruz (Tablo 1).

Soğuk havalarda birkaç ilginç biyolojik değişiklik meydana gelir:
• Durgun hava sıcaklıkları donma noktasına veya altına düştüğünde, bir ineğin idame enerjisi gereksinimleri vücut sıcaklığını korumaya yardımcı olmak için yüzde 10 veya daha fazla artar. Rüzgâr soğuğu bu durumu daha kötü hâle getirir ve bu nedenler de daha fazla enerji gerektirir.
• Donma noktasının altında, kuru madde iştahı, “daha fazla rasyon enerjisi yemek” çabasıyla genellikle yüzde 5 ila 10 oranında artar.
• Soğuk suyla su alımları azalacaktır.
• Enerji bölüşümündeki bir değişiklikle ve potansiyel olarak daha düşük su alımıyla, sonunda ortalama süt verimi düşebilir

Dikkat çekici bir şekilde, modern süt ineği, -5°C civarındaki durgun hava sıcaklıklarında bile süt verimini korumaya devam edecektir. Geçmiş tecrübeler, vücut ısısının ve süt veriminin korunması için vücut kondisyonundan kaybedileceğini göstermektedir.

BAZI YÖNETİM İPUÇLARI:

1. Yem envanterleri: Silolanmış yem kuru madde içeriğini düzenli ve sık sık kontrol edin. Bu, yem-tahıl oranlarında sürpriz yaşamamanızı sağlar.
2. Daha yüksek toplam karışık rasyon (TMR) redlerine izin verin: Hava soğuduğunda, inekler kuru madde alımını normal ret izninden daha fazla artırabilirler. Yemlikte ineklerin yemlerinin bitmesini önleyin ve geçiş inek ağılları için daha yüksek TMR redlerine izin verin.
3. Vücut kondisyon skorunu izleyin (VKS): VKS veya süt proteini içeriğindeki bir azalma, ineklerin yeterli enerjiyi alamadığının işareti olabilir. Özellikle yeni doğurmuş inek ağılını izleyin. Bu grup, emzirmenin ilk birkaç gününde çok fazla değişikliğe uğradığı için hassas ve zayıf olabilir.
4. Ekipmanı kontrol edin: Katı buz parçaları mikser vagonuna girebilir ve bıçaklara ve diğer parçalara zarar verebilir. Bu, TMR kalitesini ve tutarlılığını etkileyebilir.
5. Sulukları kontrol edin: Su alımı süt verimi için önemlidir. Donmuş olukları ve diğer su içme noktalarını izleyin ve su yenileme oranlarının yeterli olduğundan emin olun. Ilık su alan inekler, alım seviyelerini yüksek tutmak için gerçek bir artıdır.
6. Yatak: İneğin kış derisi soğuğa karşı ilk korumasıdır. İyi bir yatakla onu temiz ve kuru tutun. İnek tımar fırçaları da faydalıdır.
7. Yem katkı maddelerini dâhil edin: Kışın rasyon değişiklikleri ve artan yem alımı sindirilebilirlik sorunlarına neden olabilir. Subakut Ruminal Asidoz (SARA) riskini azaltmak için laktasyonun tüm aşamalarında Saccharomyces cerevisiae CNCM I-1077 (LEVUCELL SC) gibi kanıtlanmış, rumene özgü bir canlı maya eklemek iyi bir fikirdir.

Kış ne getirirse getirsin, bu ipuçları verimlilik kayıplarını telafi etmeye ve sürüyü korumaya yardımcı olabilir.

1 Tarr, Brian. Ontario Ministry of Agriculture, Food and Rural Affairs. Cold Stress in Cows Fact Sheet (Ag dex# 420/51) Jan 2007. Accessed on Nov. 11, 2020
2 NRC: Effect of environment on nutrient requirements of domestic animals. Sub-committee on environmental stress. Washington DC: National Academies Press. (US). 1981.