Mikotoksinler dünyanın tahıl yetiştirilen tüm bölgelerinde ortaya çıkmakla kalmaz, aynı zamanda tam tahıllardan, öğütme yan ürünlerine, küspelere ve etanol yardımcı ürünlerine kadar hemen hemen bütün yem bileşeninde bulunabilir.

Mikotoksinler bazı küf tipleri tarafından doğal olarak üretilen toksik bileşiklerdir. 2004 ve 2013 yılları arasında gerçekleştirilen küresel bir araştırma programı, test edilen 25.900 yem ve yem içerikleri numunelerinin yüzde 76'sından fazlasında mikotoksin kirlenmesi bulunduğunu ortaya çıkardı. Mikotoksin üretebilen küf, yemlerde ve tahıl, kuru meyve, kuruyemiş ve baharat gibi çok sayıda gıda maddesinde ürer. Küf gelişimi, genellikle ılık, nemli ve rutubetli koşullar altında hasattan önce veya hasattan sonra, depolama sırasında, yiyeceklerin içinde meydana gelebilir. Mikotoksinlerin çoğu kimyasal olarak stabildir ve işleme sürecinin ardından varlıklarını sürdürmeye devam eder. Şimdiye dek yüzlerce farklı mikotoksin tanımlanmıştır, ancak en çok gözlenen ve insan ve hayvan sağlığına tehdit teşkil eden mikotoksinleri; aflatoksinler, okratoksin A, patulin, fumonisinler, zearalenon ve nivalenol/deoksinivalenoldür. Mikotoksinler, besin zincirinde, hasattan önce ve sonra mahsullerin küf enfeksiyonunun bir sonucu olarak ortaya çıkar. Mikotoksinlere maruz kalma doğrudan enfekte yiyecekleri yiyerek veya dolaylı olarak kirli yemle beslenen hayvanlardan, özellikle sütten dolaylı kaynaklanabilir. Mikotoksin kirliliği, küresel bir tehdittir. Bu problemi çözülmesi için tüm proses boyunca tarladan son ürüne kadar tam bir değer zinciri yaklaşımına ihtiyaç var. Tahıl temizliği de bunun önemli bir parçası.